Mutlu Son
‘İnsan her şeyin ölçüsüdür’ diyor filozof.Birtakım şeyler insan için,insana göre insan tarafından şekilleniyor.Kimi zaman iyi anlamda kimi zamansa kötü anlamda bir şekillenme bu.İnsan ölçüyor,biçiyor ve tartıyor.Gözü keserse uğraşıyor,çözüm arıyor sorunlara.Aslında bakılırsa hiç kimse kayıtsız kalamıyor dış dünyadaki gelişmelere,sorunlara,yaşananlara en nihayetinde…İlk insanlar,önce barınmayı ve yiyecek problemini çözüyor,savaş aleti yapıyor.Geliştirdikleri aletlerle kendini koruyor,avlanıyor,karnını doyuruyor.Karnı tok sırtı pek olunca da insan başlıyor yaşadıklarını anlatmaya…Anlatıyor etrafına sonra kelimeler de yetmiyor.Başlıyor mağara duvarlarına resimler çizmeye orada sorunlar da var çözümler de.Belki bize bir şeyler aktarma çabası…Sonra hep iyi gitmiyor hayat.Bazen toplu bazense bireysel ölüyor insanoğlu…İnsan merak ediyor ama korkarak..Kendince düşünüp fikir yürütmeye,çözüm bulmaya çalışıyor..Tıp çıkıyor ortaya..Biraz fallara biraz tanrılara kalıyor hastaların işi sonra deneme yanılma yapılıyor.Hep yeni şeyler bulmak için merakla…Kimi zaman istedikleri oluyor kimi zamansa istemedikleri…Yılmıyorlar.Apayrı yöntemler apayrı çözümler apayrı düşünceler ile şekil veriyorlar tüm bilimlerin karışımı olan bu sanat sevgisine…İş böyle olunca da hekim toplumda büyüyor.İnsanlar mahremlerini açıyor,dertlerine çözüm arıyor ve hekimler sayesinde yaralarına bir merhem,üzüntülerine bir telkin buluyorlar.Önemsiyorlar hekimleri…Gel zaman git zaman türlü hekimler çıkıyor ortaya birbirlerinden etkileniyor,fikir alışverişinde bulunuyorlar.Öyle para mara,mal mülk için değil.İnsan için…Ne kadar yüce bir duygu ki bu mertebeye ulaşana helal olsun…
Hekim toplumda büyüdükçe daha bir sarılıyor işine ve sarıldıkça yine yeni arayışlar içine giriyor…Yeni hastalıklara çözüm bulmak için gecesini gündüzüne katıyor…Kimi zaman uyumuyor ve zaman da ilerledikçe kendini küçük bir hastaneden daha kompleks bir hastaneye taşıyor.Hiç görmediği insanlar için çaba harcıyor.Kimi zaman da bir aşı buluyor ki çocuklar ölmesin…Kimi zaman da bir salgına çare oluyor.Bir kaptan gibi gemisini en son o terk ediyor.Hayatından,duygularından ve eğer düşünülürse geleceğinden bir bir çalıp insanlar için kullanıyor…Sonra akla bir ülke geliyor:insanları güzel,toprağı güzel…Ve bu ülkede sağlık hizmetleri hep ileri gitmesi gerekirken nedeni aslında bilinir ama hani zordur anlatması…Ondan geri gidiyor.
Aşısını,ilacını kendi kendine yapan,kendi kendine yeten kuruluşları bir bir kapanır…Aşılar dışarıdan alınır,ilaçlar dışarıdan dilenilir.Sağlık konusunda, her gelen hükümet kendini deneme tahtasında sanır.Bir orayı düzeltir(!) o taraf yıkılır,diğeri gelir hepsini yıkar…Topluma da öyle lanse edilir ki herkes hekimlere cephe alır.Böyle olunca da hasta hekimin karşına çıkmak istemez,böylece hekimlerin saygınlığı azalır da azalır.Hepsi bir bir gözden düşer.Hele bir de hekimlerden biri yanlış bir şey yaptı mı yanlış yollara girdi mi bakın da görün ortalıkta dolaşan lafları.Bir propaganda,ellerinde yaftalarla o kanal senin bu kanal benim gezerler.İyice gözden düşer hekimler.Peki boş dururlar mı?Hayır,elbette boş durmazlar,seyirci kalmazlar bu oyuna.Belki kanallara çıkıp anlatamazlar ama yine de örgütlenirler…Hasta-hekim ilişkisini patron-müşteri ilişkisine çevirmeye çalışan korku imparatorluğu imgelerine zihniyetlerini yüzlerine çarpar…
Öyle kolay olmayacaktır ama birgün elbette her şey değişecektir.Güzel bir dünya,yaşanılır ülke ve insanca sağlık hizmetleri oluşacaktır bizler sayesinde.Hekim eski saygınlığına kavuşacak,insanca çalışacak,işinden usandırılmayacak,hak ettiğini kazanacak,bir yarış uğruna helak edilmeyecek,özerk bırakılacak,intörnler hiyerarşide hamam böceklerinden sonra gelmeyecek, öğrencilerine de daha iyi bir eğitim sunacak hekimler ve yelken açacaktır yeni limanlara bilim denizinde…
Arkadaşım bu hikayenin sonu neden böyle bitmesin?Her şey kötü gidecek değil ya…Yeter ki kenetlenelim.Haklarımız gel birlikte koruyalım ve söke söke alalım.Sağlığın lütuf olmayıp hak olduğunu beyinlere sokalım.Gel tartışalım,fikir alışverişinde bulunalım.Harekete geçelim.Bir yerden başlamak adına toplantılarımıza gelin.Her şey bizim için,hikayemiz mutlu sonla diyedir tüm çabalarımız.Çok susmadık mı,yetmedi mi artık?..Haklarımızı almak adına seni 21 Aralık 2011 Çarşamba günü yapacağımız toplu greve çağırıyorum!
Ahmet Çağdaş YILMAZ
ADÜTF Dönem 1
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder